Vrijen met jezelf, zo noemt Rutgers het: masturberen, zelfbevrediging of soloseks. Je stimuleert je eigen lichaam, vooral je geslachtsdelen, tot je opgewonden raakt en meestal tot je klaarkomt. Volgens Rutgers en Sensoa is vaak masturberen niet schadelijk voor je gezondheid, en je leert er je eigen lichaam beter mee kennen.
Wat masturberen is
Masturbatie is het stimuleren van je eigen geslachtsdelen om seksuele opwinding te bereiken, meestal tot er een of meer orgasmen volgen, schrijft de Nederlandse Wikipedia. Met de hand heet het bij een man aftrekken en bij een vrouw vingeren, maar het kan ook met een hulpmiddel, en fantasieën of porno kunnen de opwinding versterken.
Dat het geen kwaad kan, was lang niet vanzelfsprekend. In 1760 verscheen het invloedrijke boek van de Zwitserse arts Samuel-Auguste Tissot over de ziektes die masturbatie zou veroorzaken, en kwakzalvers buitten die angst uit: de Engelsman Samuel La'Mert beschreef rond 1848 gevolgen als blindheid en spoorde zijn lezers daarna aan om zijn geneesmiddelen te kopen. Pas in de loop van de twintigste eeuw won de overtuiging terrein dat die beweringen op niets gebaseerd waren. Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat masturberen op lange termijn lichamelijk schadelijk is, aldus Wikipedia. Veel mensen masturberen, ook als ze een relatie hebben, schrijft Rutgers. En wie het niet wil, hoeft het niet: volgens Sensoa is ook dat normaal.
